Wonen in Overijssel

03-01-2011 - door PvdA lijsttrekker Dick Buursink

Het worden spannende tijden. Niemand weet nog precies te voorspellen wat de vergrijzing gaat betekenen voor de arbeidsmarkt, de vraag naar zorg en de volkshuisvesting. Het aantal ouderen zal tot 2040 verdubbelen van iets meer dan 2 miljoen nu naar 4,5 miljoen dan. Een derde van die ouderen zal dan 80+ zijn. De vergrijzing zal er toe leiden dat steeds meer ouderen alleen komen te staan.

Wat betekent dat voor het te ontwikkelen beleid?

Er zijn wat bewegingen te signaleren. Er zijn in ons land 2,5 miljoen woningen waarvoor de komende jaren de vraag aan de orde is wat er mee moet gebeuren. Ouder dan 50 jaar en in toenemende mate niet meer toegesneden op de veranderende woonwensen.

Daar is de vraag aan de orde tussen aanpassen aan geldende eisen rond energiegebruik en luxe of slopen en nieuwbouw plegen. De komende vergrijzing zal een andere vraag in de woonmarkt van  uitlokken. Ook om zorg betaalbaar te kunnen organiseren zullen woningen veel meer dienstbaar moeten zijn aan de zorgvraag. Een enorme opgave voor de wooncorporaties.
Een tweede beweging is dat in delen van ons land de eigenaren van woningen, die niet meer passen bij de vraag in de markt, met hun huis blijven zitten. Ook als ze eigenlijk toe zijn aan een ander type woning.

Noodgedwongen moeten blijven wonen in een huis dat niet toegesneden is op de (zorg)vraag. Een huis dat te groot is. Niet meer goed te onderhouden is. Dat waarde verliest en uiteindelijk zelfs waardeloos blijkt. Onverkoopbaar. Al snel zal dan de verloedering zichtbaar worden.
 
En, waar de samenleving geen zorg (meer) kan bieden omdat er bezuinigd moet worden. En mensen niet zelfredzaam kunnen zijn vanwege de toegankelijkheid en vormgeving van de woning. Niet echt een mooi perspectief en ik vrees dat uiteindelijk toch de samenleving voor dit probleem op gaat draaien.