De bizarre stemverhouding tussen coalitie- en oppositiepartijen in Provinciale Staten

Minderheid wil megastallen, dus ze komen er

26-11-2011 - Tijs de Bree, fractievoorzitter PvdA Overijssel

Woensdag 23 november maakte staatssecretaris Bleker zijn visie op megastallen bekend. Hij vraagt provincies en gemeenten om niet mee te werken aan nieuwe aanvragen voor megastallen waarvoor een bestemmingsplan moet worden aangepast. Gemeenten zijn volgens Bleker prima in staat om te bepalen of een megastal er wel of niet moet komen. Op dit moment bepaalt de provincie of en waar (nieuwe) grote stallen, met duizenden beesten bij elkaar, worden gebouwd. Ook als een gemeente zelf geen megastallen wil, zoals de gemeente Twenterand, wordt zij op dit moment door de provincie daar wel toe gedwongen.

De provincie Overijssel wordt sinds maart 2011 bestuurd door een rechts-christelijke coalitie, met 24 van de 47 zetels steunend op de kleinst mogelijke meerderheid. Door de verdeling van de stemmen over de zetels, vertegenwoordigt zij echter slechts 47,7% van de kiezers. Hoewel dit 'oneerlijk' lijkt, steekt ons kiesstelsel nu eenmaal zo in elkaar. Gelukkig leek de coalitie deze vreemde situatie te begrijpen en schreef in haar hoofdlijnenakkoord dat ze de komende jaren samen met alle partijen aan de slag wilde gaan. Vaak verwijst de coalitie naar deze handreiking en probeert ernaar te handelen. Met nadruk op 'proberen'. Want de werkelijkheid is anders. Tot aan de dag van vandaag is er nog niet één euro uit het coalitie-akkoord gewijzigd door initiatieven die vanuit oppositiepartijen werden voorgesteld. Aan de andere kant werden enkele inhoudelijke voorstellen wel gesteund, maar dat gebeurde steeds zonder daarvoor geld beschikbaar te stellen.
 
Lijnrecht tegenover elkaar
Deze vreemde politieke situatie werd in de vergadering van Provinciale Staten op woensdag 23 november op pijnlijke wijze duidelijk in het debat over de megastallen, één van de meest concrete voorbeelden van de provinciale politiek. Bij dit onderwerp stonden coalitie- en oppositiepartijen lijnrecht tegenover elkaar. De coalitie wilde minimaal één of twee megastallen per 'landbouwontwikkelingsgebied'. Terwijl de oppositiepartijen gemeenten ook de mogelijkheid wilden bieden om megastallen te weren. Een bizarre situatie was het gevolg. De oppositiepartijen, zowel 'links' (GroenLinks) als 'rechts' (PVV), dienden verschillende voorstellen in en sloten daarbij aan bij de visie van Bleker: ‘laat het aan gemeenten over’. Maar, het mocht niet baten. CDA, VVD, CU en SGP duwden als coalitiepartijen de megastallen bij alle Overijsselaars door de strot.
 
Dit moet eerlijker
Een minderheid wil megastallen in Overijssel, dus komen ze er. De rest van de inwoners heeft het nakijken en moet zich maar voegen. Dat is de werkelijkheid, zo bleek die woensdag in het Provinciehuis. Hoewel er bestuurlijk geen bezwaren zijn, is het overduidelijk dat dit een zeer curieuze gang van zaken is. Dit moet eerlijker. De PvdA-fractie roept, als grootste oppositiepartij in Provinciale Staten, de coalitiepartijen dan ook op om in voorkomende gevallen het draagvlak te vergroten. Zeker voor dit soort ingrijpende besluiten.